Station Ruurlo - Old Reurle

Historische Vereniging
"OLD REURLE"
Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Station Ruurlo

Foto's, Ansichten

Het station Ruurlo in de zeventiger jaren
van de vorige eeuw.

Foto van het NS station in Ruurlo van fotograaf Hans Hendriksen uit Haarlo.
Hij heeft deze foto uit 1915 prachtig bijgewerkt tot een hedendaagse uitvoering.


In Ruurlo werd in 1867 voor het eerst gesproken over een spoorlijn.
Tijdens een vergadering over de eventuele aanleg van een spoorlijn bleek echter dat het geen haalbare kaart was.
Vijf jaar later, in 1872, ontstonden er echter nieuwe plannen voor een spoorlijn. Op initiatief van de heren J. Willink uit Winterswijk en J.B. Snellen uit Moordrecht werd toen de ‘’Nederlandsch Westfaalse Spoorwegenmaatschappij’’ (N.W.S.) opgericht.
Deze maatschappij kreeg de concessie voor het aanleggen van de spoorlijn Winterswijk-Zutphen, die ook langs het dorp Ruurlo zou komen te lopen.
Op 15 mei 1877 ging de eerste spade de grond in.
Ruim een jaar later, op 18 juli 1878, werd het traject officieel in gebruik genomen.
De exploitatie van deze lijn kwam in handen van de ‘’Hollandsche IJzeren Spoorwegmaatschappij’’ (H.S.M.).
In 1878 kwam ook het lokaalspoor sterk opzetten.
Willink richtte daarom in 1881 de ‘’Geldersch Overijsselsche Lokaalspoorweg Maatschappij’’ (G.O.L.S.) op.
Deze maatschappij nam op 15 oktober 1884 de lijn Ruurlo-Neede in gebruik, die een lengte had van 13,9 kilometer.
Nog geen jaar later, op 15 juli 1885, werd het gedeelte Ruurlo-Doetinchem, met een lengte van 18,6 kilometer, in gebruik genomen.
Deze laatste lijn boog bij de overweg in de Meene (achter het huidige zwembad) af in de richting Zelhem.
Ter hoogte van het baanwachtershuisje aan de weg naar Vorden bevond zich een overweg.
De bewoners van dit huisje bedienden niet alleen deze overweg, maar ook die van de Hengeloseweg.
Doordat al deze lijnen in Ruurlo samenkwamen, werd Ruurlo een belangrijk spoorwegknooppunt, waar men dus een station nodig had met overstapgelegenheid.
Het station van Ruurlo werd gebouwd aan de zuidrand van het dorp, halverwege het kasteel.
In het begin bestond het stationsgebouw uit één hal, twee wachtkamers en een kaartverkoopruimte.
In de aangebouwde serre stond de bedieningsapparatuur voor de seinen en wissels, terwijl het bedieningstoestel voor de overweg buiten was geplaatst.
Op de bovenverdieping was een dienstwoning ingericht.
Op het terrein stonden verder nog een goederenloods, een oliehok, een berging en een toiletgebouw.
In de loop der jaren werd het gebouw echter meermalen verbouwd.
Zo werd één van de wachtkamers omgebouwd tot rijwielstalling en werd de zuidoostelijke vleugel verlengd.
Ook werd de ingang gemoderniseerd en werd het gebouw voorzien van een dakkapel.
In de jaren 1884/1885 beschikte het station Ruurlo over maar liefst zeven sporen. Er stonden toen twee waterkolommen en twee seinhuizen op het terrein.
In de overslagloods werd dag en nacht gewerkt om de hoeveelheid vervoerde goederen te verwerken.
In die bloeiperiode van het Ruurlose station werkten er tientallen mensen. De bezetting moet er toen ongeveer als volgt hebben uitgezien: één stationchef 2e klasse, twee commiezen, twee leerling-klerken, vier stationsambtenaren, vier assistenten, twee arbeiders-telegrafisten, één ladingmeester, vier seinhuiswachters, vier rangeerders en een aantal andere arbeiders.

In het begin van deze eeuw liep de belangstelling voor het lokaalspoor sterk terug, zodat in mei 1937 de lokaalspoorlijn Neede-Ruurlo-Doetinchem werd opgeheven.
Doordat ook het goederenvervoer per spoor steeds verder afnam, werd het op het station in Ruurlo steeds rustiger.
Er werden steeds meer gebouwen bij het station afgebroken, waaronder in 1949 de oude veewaag.

Het personenvervoer op de beide spoorlijnen werd uitgevoerd met stoomlocomotieven. De stoomlocomotief van het lokaalspoor droeg de naam ‘’Bello’’, die hij kreeg door zijn constante gebel.
In 1957 kwam er ook een eind aan het tijdperk van de stoomlocomotief op de spoorlijn Winterswijk – Zutphen.
De stoomfluit verstomde en vanaf dat moment werd de dienstregeling uitgevoerd met dieseltreinen.
In het begin was dat de zogenaamde ‘’Blauwe Engel’’, doch dit type heeft inmiddels plaats moeten maken voor de modernere dieseltreinen.
Het personenvervoer op de lijn Winterswijk – Zutphen werd echter ook steeds minder. Daarom gingen er in het begin van de jaren zeventig stemmen op om ook deze lijn maar op te heffen, daar hij niet meer rendabel was. In mei 1974 besloot de Minister van Verkeer en Waterstaat, dat de lijn voorlopig zou blijven voortbestaan.
Doordat het personenvervoer echter bleef dalen, besloot men om in december 1979 te stoppen met de kaartverkoop op het station Ruurlo.
Hierdoor kwam het echter leeg te staan. Door de vernielingen die toen aan het gebouw werden aangericht, moest het in juli 1980 – ondanks diverse pogingen om het te behouden – worden gesloopt.
Ervoor in de plaats kwam een wachtlokaal.

In 2011 werd het station verbouwd. Belangrijkste punten hierin zijn een busplein, een voetgangersbrug die het station verbindt met de zuidelijk gelegen parkeerplaats, en een fietsenstalling.



De traverse in aanbouw.

Klil hier voor het filmpje

Historische Vereniging "Old Reurle"
KvK Arnhem nummer 40103401
E-mail: info@oldreurle.nl
Sinds januari 2013 culturele ANBI instelling
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu